بسیاری از والدین و مربیان مهد های کودک همچنین آموزگاران مدارس با این چالش روبه رو هستند که چطور می توان تحمل کودک را در کلاس افزایش داد؟ راهکارهای متعددی توسط والدین، کادر آموزشی و روانشناسان مدارس مطرح می شود که می تواند تا حدودی موثر باشد. اما مهمترین نکته در بهبود وضعیت کودکان و افزایش تحمل در کلاس درس استفاده از تکنیک های کاردرمانی حسی و رفتاردرمانی در کنار یکدیگر می باشد که موجب بهبود اختلالات حسی کودکان و افزایش تحمل کاری و درمان کج خلقی کودکان می شود. مرکز کاردرمانی دکتر صابر در زمینه کاردرمانی و رفتاردرمانی کودکان به صورت کاملا تخصصی با کادر مجرب مرکز مشغول به فعالیت می باشد. همچنین خدمات کاردرمانی حسی در منزل را در کنار رفتاردرمانی به کودکان اراه می دهد.
حرکت مکرر از طریق تحریک گیرندههای حسی، افزایش جذب اکسیژن و آزادکردن انرژی اضافی، به طور سودمند، یادگیری و خلقوخو را بالا میبرد. داشتن یک فرصت برای حرکتکردن به طور ویژه به دانشآموزان کمک میکند تا برای کلاسهایی که نیازمند توجه مداوم میباشند و در مواقعی که از یک فعالیت به یک فعالیت دیگر میروند، آماده شوند.
روش های افزایش تحمل در کودکان
خانه به عنوان اولین و تأثیرگذار ترین محیط برای اجتماعی شدن کودک عمل می کند و زمینه را برای ارزش ها و نگرش های او فراهم می آورد. فعالیت های خانوادگی، مانند بحث در مورد تنوع، به اشتراک گذاشتن تجربیات فرهنگی و مشارکت در خدمات اجتماعی با هم، نمونه های واقعی از تحمل در عمل را به کودکان ارائه می دهد. درگیر کردن کودکان در فعالیت های افزایش تحمل در محیط های مدرسه برای پرورش تحمل بسیار مهم است. این امر محیطی تعاملی را فراهم می کند که در آن می توانند اهمیت همدلی و پذیرش را بیاموزند، در حالی که تنوع را در میان همسالان خود تجربه می کنند.
راه هایی برای افزایش تحمل در کلاس درس:
-با الگو بودن پیشرو باشید. کودکان با مشاهده رفتار بزرگسالان اطراف خود، یاد می گیرند. والدین، معلمان و مربیان نقش محوری در شکل دهی دیدگاه کودک نسبت به تحمل دارند. با نشان دادن تحمل در تعاملات خود و ابراز نگرش های مثبت نسبت به افراد با پیشینه های مختلف، الگوی قدرتمندی برای افزایش تحمل کودک در کلاس درس می شوید.
-با کودکان در مورد معنای تحمل صحبت کنید. یک مربی می تواند از دانش آموزان بخواهد که با والدین خود در مورد تحمل صحبت کنند و آنچه را که کشف کرده اند، در کلاس به اشتراک بگذارند.
-از کودکان بخواهید به دوستانی که معمولاً با آن ها وقت می گذرانند، فکر کنند. سپس، آن ها را به چالش بکشید تا حداقل با سه نفر که معمولاً در خانه، کلاس، زنگ تفریح یا محله خود با آن ها وقت نمی گذرانند، وقت بگذرانند. بدین ترتیب یاد می گیرند چگونه تحمل کنند.
-ارتباط باز را تشویق کنید. محیطی ایجاد کنید که کودکان در آن احساس راحتی کنند تا در مورد تفاوت ها صحبت کنند و سوال بپرسند. ارتباط باز و صادقانه در مورد تحمل را تشویق کنید و آماده باشید تا پاسخ های مناسب سن آن ها را به سوالات شان بدهید.
-همدلی را آموزش دهید. همدلی جزء کلیدی آموزش تحمل است. با آموزش دیدن جهان از دیدگاه های مختلف، به کودکان کمک کنید تا احساسات دیگران را درک کرده و با آن ها سهیم شوند و بدین ترتیب بتوانند تحمل خود را بالا ببرند.
پرورش تحمل در کودکان برای رفاه آن ها و برای یک جامعه هماهنگ ضروری است. با تشویق ارتباطات باز، آشنا کردن کودکان با تنوع، و الگو بودن، زمینه را برای نسلی فراهم کنید که تحمل را می پذیرد. به عنوان والدین، معلمان، و مربیان، تلاش های جمعی ما میتواند به ساختن جهانی کمک کند که در آن تحمل نه تنها آموزش داده می شود، بلکه زندگی می شود.
تحمل پایین دانشآموز در کلاس چیست و چرا رخ میدهد؟
تحمل پایین در کلاس به معنای ناتوانی دانشآموز در کنترل احساسات، نارضایتی از قوانین، نداشتن صبر در نوبتگیری، واکنش تند به انتقاد یا شکست، و ناتوانی در انتظار برای دریافت پاداش است. بسیاری از کودکان به دلیل عوامل فردی (مانند اختلال نقص توجه، اضطراب، یا مشکلات رفتاری)، یا عوامل محیطی (مانند شیوههای تربیتی سختگیرانه یا بسیار آزادانه، شرایط خانوادگی پرتنش، یا بیتوجهی به نیازهای روانی کودک) دچار این وضعیت میشوند.
همچنین عدم درک قوانین کلاس، احساس ناکامی مکرر، یا مقایسه دائمی با دیگران باعث فرسایش روانی و کاهش آستانه تحمل میشود. یکی از دلایل رایج نیز استفاده بیشازحد از تکنولوژی و کاهش تمرین در تعاملهای واقعی است که فرصت یادگیری مهارتهای تحمل، همکاری و کنترل هیجانات را از کودک میگیرد. برای اصلاح این وضعیت باید ابتدا ریشهها شناسایی شده، سپس با همراهی معلم، مشاور مدرسه و والدین، برنامهای منسجم اجرا شود تا کودک به مرور تواناییهای رفتاریاش را بهبود بخشد.
نکاتی برای افزایش تحمل کودکان در کلاس درس
زنگهای تفریح از فعالیتهایی از قبیل بالاپریدن، هلدادن دیوار، هلدادن صندلی، و پایین آوردن سر در یوگا و دیگر وضعیتهای یوگا ، حرکات کششی (کش دادن به بالا و پایین) ، قدم زدن در محیط اتاق … را شامل میشود. در اینجا چند ایده اضافی دیگر موجود میباشد:
- × فعالیتهای سنگین از عضلات عمقی و بزرگ استفاده میکنند؛ هلدادن ،کشیدن و حملکردن چیزها مثل حملکردن اسباب و اثاثیه، کشیدن یک قفسه پر از کتاب، حملکردن یک کیف سنگین بازی طنابکشی، گرفتن یک توپ سنگین، بالارفتن از پلهها ، راهرفتن با چرخدستی و مثل کماندوها خزیدن (سینهخیز رفتن)
- × بازیهای حرکتی سازمانیافته مثل انتخاب کارت درحالیکه بدنتان را حرکت میدهید و ورزشهای تفریحی با استفاده از کارت
- × اختصاصدادن مأموریتهای خاص به دانشآموزانی که نیازمند حرکت اضافی میباشند مثل: بردن یک نوشته به دفتر مدرسه یا تدارکات
- × فعالیتهای ورزش مغزی، تکانهها را خارج میکنند استرس را کم میکنند و به تحریک عملکرد مغز کمک میکنند برخی از فعالیتهای ورزش مغزی شامل:
- × دکمههای مغز: این فعالیت گردن و شانهها را ریلکس میکند و به تعادل به سمت راست و چپ بدن کمک میکند و انرژی و تمرکز را زیاد میکند دکمهها، کیسههای بافت پیوندی نرمی هستند که در زیر ترقوههای راست و چپ شما قرار دارند یکدست را روی شکمتان قرار دهید و با انگشت وسط و شست دستی که دراز کردهاید برای ۲۰ تا ۳۰ ثانیه این نقاط را ماساژ دهید جای دست را نگه دارید و دوباره تکرار کنید.
- × خزیدن متقاطع: این فعالیت ارتباط بین نیمکرههای راست و چپ مغز و هماهنگی دو سمت بدن را افزایش میدهد. با حرکات یکطرفه (یک سمت بدن) شروع کنید (مثل: یکی در میان دست راست با زانوی راست، سپس دست چپ با زانوی چپ ) و سپس این حرکات را انجام دهید: دست راست و زانوی چپدست چپ و زانوی راستدست و پا در جلوی، بدن دستوپا در پشت بدن و دیگر حرکات تغییری.
Lazy 8s: این فعالیت هنگامی که مغز در حال تمرکزکردن است، عضلات بازو را شل میکند. این در هنگامی که فرد برای نوشتن آماده میشود، کمککننده است. دستتان را بیرون از بدن نگه دارید و با انگشت اشاره تان میتوانید علامت، بکشید یک 8 راه، با استفاده از حرکات بزرگ بازو (دست) در هوا رسم) کنید و نقطه میانی را آنقدر در خط وسط بدنتان نگه دارید تا بازوهایتان از خط وسط عبور کنند، سپس آن را روی یک کاغذ نقاشی کنید. در ابتدا از دست غالبتان استفاده کنید و سریع و آزادانه رسم کنید.
سپس از دست غیرغالبتان استفاده کنید. برای یادگیری بیشتر فعالیتهای ورزش مغز شما میتوانید بهآسانی در تمریناتتان جا دهید.
- × Me Move : یک برنامه چندرسانهای است که موسیقی، حرکت و تصاویر را بر اساس شکلهای هندسی و ساده با بدنهای آنها، ترکیب میکند به طیف گستردهای از تواناییها و سنین متوسل میشود و برای دانشآموزان خیلی آرامکننده و مشارکت دهنده است.
- × از یک مکان بازی باکیفیت بالا یا یک ریبوندر ( تختههای پرش بزرگ) یا با یک میله ثابت ایمن برای دانشآموزان کوچکتر یا از صفحات پرش مطابق شکل ۱۹ استفاده کنید.
- × به دانشآموزان آموزش دهید که نفس عمیق بکشند :
از دانشآموزان بخواهید که از نی، سوت و اسباببازیهای بادی استفاده کنند.
آرام و عمیق نفسکشیدن و توجه روی بازدم بهجای دم را آموزش دهید. دانشآموزان کوچکتر میتوانند مثل یک شیر غرش کنند تا بازدم را اغراقآمیز کنند و بنابراین عمیقتر نفس بکشند.
ظرفهایی با آبصابون (کف) و نی آماده کنید و دانشآموزان را وادار کنید که باقدرت از طریق نیها در ظرف فوت کنند تا حباب ساخته شود. آنها میتوانند هم بگویند (یک صدای تودماغی یا همهمه کردن) همانطور که آنها برای تنفس عمیقتر نفس میکشند.
نقش معلم در تقویت تحمل و مدیریت احساسات در کلاس
معلمان نقشی کلیدی در شکلگیری مهارتهای رفتاری و هیجانی دانشآموزان دارند. آنها با شیوههای تدریس، نوع تعامل و قوانین کلاس میتوانند فضای امن، حمایتگر و منظم ایجاد کنند که برای رشد مهارتهایی مانند تحمل، خودتنظیمی و خویشتنداری حیاتی است.
برای مثال، معلمانی که از «تقویت مثبت» به جای تنبیه استفاده میکنند، صبوری را تشویق میکنند، فرصتهای یادگیری از اشتباه را فراهم میسازند و برای مدیریت کلاس از ساختارهای مشخص بهره میبرند، دانشآموزان با سطح تحمل بیشتری تربیت میکنند.
علاوهبر این، استفاده از گفتوگوی درونکلاسی برای حل تعارضها، آموزش مهارتهای حل مسئله، تشویق به درک متقابل، و ایجاد فرصتهایی برای کار گروهی، تمرینی مؤثر در تقویت ظرفیت تحمل در موقعیتهای واقعی هستند. رفتار معلم الگوی مستقیمی برای دانشآموز است؛ پس اگر معلم در موقعیتهای استرسزا آرامش خود را حفظ کند، دانشآموز هم یاد میگیرد کنترل بیشتری داشته باشد.
منابع:
jillianstarrteaching.com
teachhub.com
charityforchange.org
سوالات متداول:
1-آیا تحمل پایین با بیشفعالی مرتبط است؟
بله. کودکان بیشفعال معمولاً در کنترل هیجان، انتظار برای نوبت و تحمل محرکهای کلاس مشکل دارند
2-آیا تکنولوژی باعث کاهش تحمل کودکان میشود؟
در بسیاری از موارد بله. محتوای سریع، پاداشهای فوری، و نبود تمرین واقعی برای انتظار باعث کاهش ظرفیت تحمل میشود.
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر میدهد!
ارسال دیدگاه